Koty, wakacyjne wspomnienie z Teneryfy

(…)Jeszcze bardziej niż na zewnątrz, przyczyn wojny należy szukać w nas. I w namiętnościach takich jak pragnienie, strach, niepewność, chciwość, pycha, próżność … Powoli trzeba się go pozbyć. Musimy zmienić podejście. zaczynając podejmować decyzje, które wpływają na nas i innych dotyczących bardziej moralności, a mniej odsetek. Róbmy więcej, co jest dobre, a nie to, co pasuje dla nas.,wychowywać dzieci, aby być uczciwym, inteligentne. Nadszedł czas, aby zobowiązać się do wiary w swoje wartości . Cywilizacja jest wzmocniona przez swoją moralną determinację, znacznie bardziej, niż od produkcji wciąż nowych broni. (…)

Jest to pozycja o tyle ważna, bo napisana w sposób przejrzysty i po ludzku, o tym czemu i komu służą wojny i jak się bez tych wojen obyć. Czy to możliwe, żeby świat odmienić ?
Terzani bez skrupułów obnaża wątki różnych spisków politycznych i figury na polu szachowym, biorące w nich udział.
Wyłuszcza z sieci, po kolei, króla szachowego i gońca. Jest świadom, złożoności, i tego, że w taki na przykład terroryzm, gra bardzo wielu „porządnych” i szanowanych ludzi. Grają nawet ci którym się zdaje, że w niczym nie biorą udziału, zwyczajni zjadacze chleba., ale korzystający z dobrodziejstw cywilizacji. Niteczka, od niteczki, supełek do supełka i ktoś na tych wojnach i aktach terroryzmu zyskuje „punkty” ktoś traci, a jeszcze ktoś inny po prostu zarabia pieniądze.
Wszyscy wiedzą , kto, po co i jak ? Pewnie że tak, oczywiście, że wszyscy wiemy , przynajmniej ci żywi z nas, a nie „umarli” zamknięci w sieci i sygnale z anteny tv. Wiemy, ale nie znamy szczegółów, które ten pan, poznał, od podszewki. Listy adresowane między innymi do polityków i o politykach bezdusznych machinach, a więc raczej przeciwko nim, ale czy to ich obchodzi ?! Wątpliwe. Raczej nas to powinno obchodzić. I od tego należy zacząć, od siebie, od swojego nastawienia i oglądania świata. Pora wyregulować kontrast i zlikwidować zakłócenia z nadajników pirackich stacji.
Znał ich dobrze, pokrętnych zakompleksionych diablików, sługusów i wielkie szychy. Lata dziennikarskiej pracy, ocieranie się o śmierć i wojnę, na pograniczu ryzyka śmierci, walących się murów i rewolucji wyświetliły mu prawdę o kilku sprawach, nieznanych takim ludziom jak my czy oni, nam fotelowcom – kanapowcom, ewentualnie kilku turystom, piechurom i może kilku rowerzystom. I dlatego Terzani swoje listy kieruje głównie do przeciętnego człowieka, takiego właśnie kanapowca, zasłuchanego w orędzia swoich prezydentów. Nie ma nic gorszego od „nawróconego” dziennikarza, na dodatek dobrego dziennikarza, takiego, któremu ludzie uwierzą ostatecznie bardziej, niż im, politykom, a przynajmniej mogą to zrobić? Na razie jednak, te jego listy są jak głos wołającego na pustyni. W Polsce od 2001 roku, do dziś, nie zainteresowały, żadnego wydawcy. Pytam dlaczego ? Przecież Polska to wręcz poligon doświadczalny dla wielu wojen, czy nie powinna jako pierwsza, a nie jako ostatnia wydać te listy drukiem, a do dziś nie wiadomo kiedy to zrobi i czy w ogóle to zrobi ? Może jak nasi żołnierze wróca z wojny na bliskim wschodzie? Wiem, wiem, polityka i wyższa konieczność.
A tak na marginesie, kilka słów o wyglądzie ojca i jego syna. Ani z nich mistycy, ani politycy, mam na myśli Tirzaniego i jego syna, nigdzie nie zapisani, do niczego nie należący. Ludzie z nieba, ojciec z siwą bujną brodą, syn z włosami twarzą artystycznej wizji Jezusa i żona Angela, cierpliwa i dobra jak jej imię
Prawda, jaka nieznośna jest niemożliwość, podciągnięcia kogoś pod coś, zakwalifikowania, doczepienia mu zwyczajowej metki itd.

Z wyglądu można Tirzaniego podciągnąć pod hinduskiego guru, a jego syna Folco, pod Jezusa, czyż nie ?
Ale w żadnym wypadku nie są którymś z nich. Nic mi nie wiadomo ażeby się za nich podawali, przynajmniej jak do tej pory.


Ciekawi mnie w tej kwestii co innego. Co zmienią lata ? Czy Terzani pozostanie tylko oświeconym dziennikarzem, a jego syn Folco niezłomnym jak ojciec, jego następcą, czy jak zwykle powstanie jakaś nowa „sekta” ?
Ale powracając do dnia dzisiejszego i do tematu ” Listów przeciwko wojnie”, chyba łatwiej było je napisać aniżeli dostarczyć pod wskazany adres.
Przez dobrych kilka lat od napisania przez Tirzaniego owych listów, absolutnie nikt nie chciał ich wydać, żadne wydawnictwo na tym świecie. Czy trzeba zgadywać dlaczego?

Listy od człowieka, do człowieka, nie do polityka i nie do armii. Człowieku; Nie morduj, nie kombinuj, nie kontroluj nikogo poza sobą, nie zadawaj innym bólu, nie trzymaj z mordercami, bo życie jest za krótkie, żebyś zasmakował w tym co z taką trwogą i „po trupach” zdobędziesz !
Listy, wysłane z adresem, do świata wydawców, którzy stwierdzili, że na tym świecie nie ma już normalnych ludzi, więc nie mogą ich doręczyć, bo ma odbiorcy; „adresat nieznany”, zginął, przepadł bez wieści, albo się gdzieś wyprowadził ? Na Marsa.

Ale Terzani był upartym człowiekiem( Saturn na Ascendencie na dodatek w Baranie) i znał świat bezdusznej polityki od podszewki ( Koziorożec na MC) a i nie miał nic do stracenia, umierał na raka ( i koniec życia tzw, kres i ladowanie i IC dół nieba, miał właśnie w znaku Raka)
Przecież toczył się w jego w życiu ostatni reportersko dziennikarski rozdział.
Zbiór listów, zamkniętych w okładce książki nie przewiązanych czerwoną kokardką i odłożonych na półkę, żeby się kurzyły, a zaadresowane do uwikłanego w bezsensowne rozgrywki polityczne zwykłego „Kowalskiego”, ciało armatnie, dla jakiegoś rządu, cudzej wiary albo polityki, podtrzymującej w nim, widmo strasznych rzeczy i możliwych gwałtów.
Któż wytrzyma takie napięcie, zniesie ciągły strach, ( nie wiadomo o co) ciągłą szarpaninę z psychicznym terrorem ? Radio, telewizja, internet, kręcą się jak wiatrak w jego i tak już mocno skołowanej głowie.
„Kowalski” otwiera któreś z nich i co widzi, o czym czyta, poza oglądaniem szybko przemykających reklam, samo włączających się filmików i kolorowych obrazków z życia zupełnie obcych i obojętnych mu ludzi, ale gwiazd ?
O wojnach, katastrofach, spadających samolotach, gwałconych dzieciach, końcu świata, lecącej komecie, globalnym ochłodzeniu i ociepleniu, świńskiej i kurzej grypie ( śmiertelnej) wzrastających cenach paliw, skokach walut i jeszcze wielu, wielu innych ciekawych rzeczach. Wieczorem na dobry sen, pozostaje „Kowalskiemu” już tylko dobry thriller z T..N-u, albo horror z dwójki !
Nie ma co fajowe ma życie ten „Kowalski”, a jaką silną i odporną psychikę i niezłomną wolę. Jak przyjdzie czas, rozgrzany do czerwoności, bez namysłu wyruszy na Plac Boju, bronić „wartości” i internetu i T..N , też i wiadomości i całej prawdy o Bogu …
Przecież nie będzie czekał z założonymi rękami, aż mu podejdą pod drzwi nocą i kolbami w drzwi załomocą..
Zawsze któraś ze stron „puszcza”, zwyczajnie nie wytrzymuje i bam, jest wybuch i wojna i zawsze ktoś za nią stoi, ale nie „Kowalski”. Jest Prowokator – Kontroler, zakompleksiony mały człowiek diabełek z rozbieganymi oczkami, któremu nic innego się w życiu nie udało poza zgromadzeniem „fortuny”, kilku jachtów, samochodów, kilku dziwek, nic nie wartych pustych kobiet, burzy oklasków od kilku innych osłów, oraz wizerunku swojej gęby po liftingu, na przedwyborczym plakacie.

Człowieczek który poczuł się raz wyróżniony, kiedy był pożyteczny i użyteczny, stąd jego potrzeba zmierzania na sam szczyt, choćby po trupach matek i dzieci! On sam, już nie wie ani kim jest , ani kiedy to się zaczęło, ale ma wytyczony jasno cel.
Za nic nie chce powrócić do „zagrody” z owcami, nie chce być mięsem rzucanym na pożarcie, woli pożerać !

I żre, karmi się naszą niepewnością naszym strachem, naszymi waśniami, wzajemną niechęcią i narodową nietolerancją. Trzyma wszystko żelazną ręką, kontroluje, a żeby tej kontroli nie stracić wciąż od nowa manipuluje, knowa i wymyśla nowe strachy na lachy. Ale ludzie w to wierzą, boją się, widma nadciągającej wojny, gwałtu i sami tą wojnę wywołują. Prosty zwierzęcy mechanizm samozachowawczy, za nim, on mnie, to ja jemu, pierwszy przyłożę, wciąż ma się w człowieku bardzo dobrze, wciąż działa i wciąż się nim tak dobrze manipuluje.

Są to listy od przyjaciela, po części prawie osobiste, od człowieka do człowieka., do mnie i do ciebie też.
Terzani pisze w nich o tym co jest dla nas najistotniejszym sensem życia? Żeby żyć tak aby móc cieszyć się z każdego dnia, nie bać wciąż nowej wojny, końca świata, a bawić z dziećmi nad morzem, na bielutkim piasku budować zamki, kąpać się w cieplutkich wodach szmaragdowych mórz, albo w basenie, a nie w plamach czarnej ropy i chloru i czuć się bezpiecznie w swoim domu, ze swoją rodziną u boku . Kochać życie, słońce, chmury, jedzenie, czekoladę i seks, i nie wspinać się na żadne tam wyimaginowane szczyty, bo po cholerę, jak już teraz można na tym szczycie być i podziwiać z góry widoki. Są piękne, miał Tiziano zdecydowaną rację, tak właśnie trzeba życie przeżywać, aż do końca.
Kocham tego faceta Serio, wcale nie żartuję. Ten mężczyzna to największa miłość mojego życia. Dlaczego? Bo ma charakter , właśnie taki jaki mi odpowiada i jaki ja bym miała gdybym urodziła się oczekiwanym synem mamy i taty, a nie ich kolejną córką. Jego wady do których przyznaje się dopiero u kresu życia i jego zalety, poza końskim zdrowiem, które chyba jednak poddał zbyt forsownej próbie, ale może potrzebnej ? Są i moimi w co najmniej 95 procentach, jak nie w 100?
Pokochałam go niemalże fizycznie i od pierwszego spojrzenia. Spotkaliśmy się kilka lat temu w moim ulubionym miejscu tuż przy molo, nad pewnym morzem. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, że jego już nie ma.
To pierwszy mężczyzna, na dodatek brodaty, z którym tak cudownie się dogaduję, bez zbędnych pytań, bez odczucia, że narzuca mi się siłą jakieś argumenty, nie moją filozofię itd. To co pisze Terzani od książki „Przepowiedział mi wróżbita”, (poprzednie były automatyczne, sam to stwierdza) jest i moją filozofią w każdym najmniejszym zdaniu i wrażeniu jakiego doświadczał Terzani spotykając wszelkiej maści ezoteryków, wróżbitów i uzdrowicieli. Czytałam, coraz bardziej zdumiona, moimi w jego wydaniu myślami,; wewnętrznym dialogiem, zdenerwowaniem, rozbawieniem, i wkurzeniem. Wszystkim, tym byłam, bez zająknięcia. Czegoś takiego doświadczyłam, po raz pierwszy, stąd i moja miłość do niego